PVV-lijsttrekkers op de bres voor perspectief in Delfzijl en Pekela

Voor de gemeenteraadsverkiezing van maart 2018 is de 47-jarige Arthur van Dooren, werkzaam bij o.a. de Nationale Politie, de aangewezen lijsttrekker voor de Partij voor de Vrijheid (PVV) in de gemeente Pekela. In Delfzijl is dat de 48-jarige Emil Smeding die schipper van beroep is. Beide lijsttrekkers zijn gemotiveerd om aan de slag te gaan in hun gemeente en willen het verschil maken.

Het is potverdorie een havenstad, dat hoort een trekpleister te zijn!

Emil Smeding, opgegroeid in Tjuchem en woonachtig in Delfzijl is ervan overtuigd dat hij meer kan betekenen voor zijn gemeente. Het is hem een doorn in het oog dat iedereen wegtrekt uit Delfzijl en dat alle gebouwen waar de verf van af bladdert meteen worden gesloopt. Er moet volgens hem meer bedrijvigheid komen en minder afbraak. “Het is potverdorie een havenstad, dat hoort een trekpleister te zijn!”

Arthur van Dooren woont sinds 2001 in het Noorden en sinds 2007 in Pekela. Overdag werkt hij deels als manager/bedrijfsleider bij een bedrijf in Eelde. Daarnaast is hij ook werkzaam bij de Nationale Politie. Voor Van Dooren staat het als een paal boven water dat de PVV de enige partij is die voor de Nederlanders opkomt. “Niet voor de EU en ook niet voor de wereld.” Van Dooren is van mening dat de mensen in Pekela al veel te ver zijn afgegleden door het jarenlange beleid van pappen en nathouden. “Dat moet veel beter. De Pekelder moet weer trots worden op zichzelf en moet weer gaan bepalen wat daar gebeurd.”

Partijprogramma’s
De partijprogramma’s met kernpunten van beide lijsttrekkers uit Delfzijl en Pekela hebben veel overlappingen. Beide zijn het er over eens dat in hun dorpen de gemeenten zich dienstbaarder naar de burgers moeten opstellen en dat het voor nieuwe ondernemers aantrekkelijk moet worden gemaakt om te ondernemen.

Emil Smeding (foto: Mike Tomale)

Delfzijl
De lijsttrekker uit Delfzijl wil niet dat er nog meer windturbines komen in Delfzijl, ze zijn volgens hem onrendabel en zorgen voor horizonvervuiling. Het havenplaatsje moet een toeristische trekpleister worden met gezellige, volle terrasjes en horeca. De gemeente moet mensen sneller een vergunning verlenen die bijvoorbeeld een camping willen beginnen op eigen grond. Dit om het toerisme te stimuleren.

De gemeente en de provincie moeten er voor zorgen dat de infrastructuur in het gebied op orde komt door bijvoorbeeld een dubbele weg van Groningen naar Delfzijl aan te leggen, zodat nieuwe bedrijven ook perspectief zien in Delfzijl en zich er daadwerkelijk willen vestigen, wat weer ten goed komt aan de werkgelegenheid.

We zijn al jaren aan het inpolderen en doen nu het tegenovergestelde.

Tegelijkertijd moet er in Delfzijl geïnvesteerd worden in toerisme en de regio moet worden gepromoot. Er moeten meer betaalbare starterswoningen komen. Volgens Smeding moeten er ook meer wijkagenten komen aangezien er toch nog achterstandswijken zijn. Een camerasysteem in het uitgaanscentrum vindt de lijsttrekker uit Delfzijl ook geen overbodige luxe.

Dat een dijk verlegd wordt, meer naar het centrum toe (Marconi) om een groter strand te creëren, vindt Smeding vreemd. “We zijn al jaren aan het inpolderen en doen nu het tegenovergestelde.” Hij stelt dat het zand van het nieuwe strand steeds weggespoeld wordt door de zee en dus permanent aangevuld moet worden om in stand te houden. Ook de plek die buiten de dijk wordt gecreëerd als broedplaats voor de vogels kan zijn goedkeuring niet vinden. “Met springtij staat het zooitje onder water, dus de vogels krijgen al heel vroeg zwemles. Vliegen ze uiteindelijk weg, worden ze fijngemalen door windturbines.”

Arthur van Dooren (foto: Mike Tomale)

Pekela
Voor Pekela wil Van Dooren dat de gemeente boeren, maar ook nieuwe, innovatieve bedrijven veel sneller faciliteert, zonder bureaucratie, zodat er werkgelegenheid komt en hooggeschoolde mensen ook naar Pekela willen komen. De gemiddeld laaggeschoolde Pekelder kan dan werk vinden in bijvoorbeeld de toelevering van deze nieuwe bedrijven. Volgens Van Dooren hebben de mensen in Pekela de indruk dat de gemeente tegen hun werkt in plaats van voor hun. Dat zou komen omdat de gemeente onzichtbaar is. Het gevoel moet terugkeren dat de gemeente er daadwerkelijk voor de burger is en dat kan alleen maar als de gemeente de burger laat participeren.

Eén keer per vier jaar beloof je iets moois en daarna zit je vier jaar vast op het pluche

Verder wil Van Dooren dat de afvalstoffenheffing naar beneden gaat (lastenverlichting) en terug naar twee afvalcontainers per huishouden. De hondenbelasting mag wat hem betreft worden afgeschaft. “Het laatste is simpelweg een appeltje voor de dorst voor de gemeente.” Hij wil geen windturbines in of bij het dorp omdat die volgens hem op subsidie draaien. Schade door aardgaswinning moet fatsoenlijk worden afgehandeld, herstelt door bedrijven uit de directe omgeving.

Ook vindt Van Dooren dat één keer per vier jaar zeggen wat je wil veel te weinig is. “Eén keer per vier jaar beloof je iets moois en daarna zit je vier jaar vast op het pluche”. De burger moet veel vaker inspraak hebben. Dat zou kunnen door bijvoorbeeld een ouderenparlement, aangezien zij de groep zijn die weten waar ze tegenaan lopen. Vaak zijn er in de politiek patstellingen omdat de politiek het gewoon niet weet. Vraag dan maar wat de burger wil. Van Dooren wil levensloopbestendig wonen in het dorp mogelijk maken waarbij jong en oud bij elkaar in de buurt wonen en naar elkaar omkijken. Zo blijven zowel de ouderen als de jongeren volgens Van Dooren langer in Pekela.

Het dorpsgezicht van Pekela moet in de oude situatie worden hersteld zodat de burger trots weer trots kan zijn op zijn dorp. De veiligheid van de openbare ruimte moet optimaal zijn. Geen losse stoeptegels, goede verlichting en dergelijke. Het AZC is nu weg en mag ook weg blijven van Van Dooren. “Het inkomensverschil is simpelweg te groot. Daardoor krijg je scheve ogen. Terwijl de asielzoeker iedere dag volle tassen boodschappen kan ophalen bij de winkel, moeten sommige Pekelders die afhankelijk zijn van de voedselbank ’s avonds nadenken of ze wel of niet pindakaas op hun brood zullen doen voor avondeten. Het voorrang krijgen op een baan of huis wordt als grievend ervaren door de Pekelder.” Aldus Arthur van Dooren.

Als er geen banen zijn omdat ondernemers worden tegengewerkt, is er ook geen perspectief.

Werkgelegenheid in de regio
De oplossing om meer banen te creëren in de regio Delfzijl is volgens Emil Smeding in eerste instantie het aantrekkelijk maken van de grond tussen Delfzijl en de Eemshaven om nieuwe bedrijven de mogelijkheid te geven om zich daar te vestigen. Daar komt bij dat je vanuit het hele land goed naar de stad Groningen kunt komen, “maar daarna houdt het op,” Zegt Smeding . “Er moet betere infrastructuur komen van Groningen naar Delfzijl, niet om de 500 meter een rotonde. De N33 vanaf Zuidbroek naar Appingedam wordt waarschijnlijk al verdubbeld, dat is een goed begin.”

“Generaties lang wordt door de linkse partijen in deze gebieden de burger niet gestimuleerd om wat van hun leven te maken. Het creëren van banen door genoemde bovenstaande voorbeelden en hierdoor mensen perspectief te beiden, daar is wat voor te zeggen.” Het laten samengaan van werkvoorzieningsbedrijven in Oost-Groningen gaat volgens de lijsttrekker geen oplossing bieden. “Oude wijn in nieuwe zakken. Als er geen banen zijn omdat ondernemers worden tegengewerkt, is er ook geen perspectief.” Aldus Emil Smeding.

Arthur van Dooren is van mening dat in het werkvoorzieningsbedrijf in Pekela mensen zitten die er niet horen. “Die zijn dusdanig goed dat die wel degelijk een normale baan aankunnen. Het landelijke beleid van de PVV is dat de bestaande gevallen met rust moeten worden gelaten maar dat nieuwe gevallen niet in deze werkvoorzieningsbedrijven terecht komen.” De lijsttrekker stelt voor om een verbinding te maken met Oost-Groningen en een deel van Drenthe, zijnde een onderontwikkeld gebied met veel laaggeschoolde mensen en economische achterstand. In dat gebied moeten ondernemers met elkaar om tafel gaan zitten om het verschil te kunnen maken. “Er moet hooggeschoold werk gecreëerd worden door bedrijven hierheen te halen, anders wordt het nooit wat. Studenten uit Groningen zijn dan wellicht geneigd in Groningen te blijven na hun studie. Iedereen is in slaap gesust, je krijgt je uitkering wel, pappen en nathouden, dat is de oorzaak van de ellende.”

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
4 + 24 =