Voor een duppie op de eerste rij……

Alles heeft een prijs, is mij altijd verteld. In een wereld waarin nagenoeg iedere beweging en ademtocht kunnen worden ondergebracht in één of andere tarieventabel, is dat ook niet echt vreemd. Maar soms heb ik de indruk, dat het feit dat alles geld kost op onverklaarbare wijze ineens wordt genegeerd. Laat ik een voorbeeld geven.

Tweede Kamer (foto: JvL – Wikimedia)

Als je een land goed bestuurd wilt hebben, dan moet je dat natuurlijk doen met de beste visionairs, die zo’n land op dat moment voort kan brengen. Dan kom je al gauw uit bij leiders in grotere organisaties, die zich hebben bewezen, zowel in de publieke als ook in de particuliere sector. Het probleem is echter dat we aan een ieder uit die categorie, die we benaderen op voorhand toe moeten geven dat we als BV Nederland voor een duppie (eigenlijk zelfs een cent) op de eerste rang willen zitten. Wij hebben immers de zogenaamde Balkenende norm in het leven geroepen. Een norm die net als de naamgever weinig tot de verbeelding spreekt. Een norm, die impliciet vraagt aan geboren leiders om hun riante inkomens omwille van de eer op te geven. Maar die dames en heren zijn niet gek. Het bedrag van de Balkenende norm is soms gelijk aan hun gemiddelde onkostenvergoeding.

Natuurlijk schieten er weer mensen direct in de stress als ik dit zeg. Het landsbelang, de liefde voor ons land, de eer om parlementslid of minister te zijn, nivellering…….
Het heeft allemaal niets te maken met waar het werkelijk om gaat. Het bestuur van ons land moet immense problemen het hoofd bieden. Hoe staan we in Europa? Hoe richten we de veiligheid van ons land in? Wat doen we met vluchtelingenstromen? En dat is nog maar een greep uit een stapel dossiers, die om een heldere, intelligente visie vragen. En in deze frontlinie zetten wij dan nu middelmaat en vaak minder in?

Ik weet niet hoe het u is vergaan de afgelopen decennia; mij is juist het nagenoeg permanente gebrek aan visie opgevallen. Het verschuiven van problemen, het automatisch kiezen voor lastenverzwaring bij de burger als antwoord op steeds groter wordende gaten in de begroting, het te pas en te onpas inzetten van marktwerking met niet zelden desastreuze gevolgen, het napapegaaien van de soms evidente Europese onzin over euro, eurozone en zaken, die ons nationaal gewoon teveel kosten.

Kijk nou eens naar een aantal zaken waar we allemaal mee te maken hebben. Kijk naar de gezondheids-en ouderenzorg. Er rest ons momenteel slechts een ruïne van wat er ooit was opgebouwd, waarvoor we nu met zijn allen ieder jaar steeds meer moeten betalen. Is dat logisch? Nee natuurlijk niet.

Of kijk naar het Openbaar Vervoer. Niemand met enig gezond verstand kan nog overeind houden dat de privatisering in die sector zegenend heeft gewerkt. Integendeel. Het is bijvoorbeeld bij het spoor een puinhoop qua organisatie en afstemming tussen vervoerder en de verantwoordelijke voor de infrastructuur. En dat al heel lang. Gevolg: permanent stijgende tarieven en teruglopende betrouwbaarheid voor de reiziger. Volgens mijn bescheiden mening twee begrippen, die nooit in elkaars gezelschap kunnen verkeren
Als we het hebben over dit soort zaken in het “normale” zakelijke circuit, dan is een inferieure kwaliteit niet echt aanleiding om tot een prijsverhoging te besluiten. Het tegenovergestelde is gebruikelijk.

Hoe komt het dan toch dat dit soort bijna “tegennatuurlijke” ontwikkelingen wel steeds als ultra-zure pil aan ons worden gepresenteerd? Hoe komt het dat we steeds minder krijgen voor een steeds duurder wordend ziektekosten pakket? Hoe kan het dat de hele ouderenzorg bijna op zijn gat ligt? Hoe kan het gebeuren dat het Openbaar Vervoer maar niet aantrekkelijker en betrouwbaarder wordt, maar wel duurder? Zelfs zo duur dat het streven naar minder auto’s op onze wegen compleet mislukt, omdat een rit per auto met twee personen veelal een stuk goedkoper is dan een tochtje met onze Spoorwegen.

Dat heeft volgens mij alles te maken met het bestaan van die Balkenende-norm. Kijk, ik haal zelf die Balkenende norm bij lange na niet, maar dat heeft hier absoluut geen betekenis. Ik wens voor ons land wel dat voor de hoognodige echte visionairs, met hoognodige echte oplossingen, financiële ruimte zal worden gemaakt. En dat we ons realiseren dat we met die Balkenende-norm slechts komen te verzuipen in een visieloze middelmaat. Dat hebben de afgelopen decennia wel bewezen. Het Engelse gezegde : “Penny-wise, Pound foolish…” is hier in Nederland dan ook volkomen op zijn plaats.

Betaal de juiste probleemoplossers en beleidsmakers gewoon heel goed en ze betalen zich vanzelf aan ons allemaal terug met logische en pragmatische oplossingen.
Nu zitten we voor een dubbeltje op de eerste rij en kijken naar een voorspelbaar, ernstig vervelend toneelstuk opgevoerd door acteurs met een uiterst bedenkelijk niveau.
Zonde van het duppie…………….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
19 − 18 =