De vrijheid van mening op de schop

De discussie over de vrijheid van mening en de beperkingen daarvan gaan tegenwoordig heel ver. We zijn op het punt beland dat de rechter een politicus op zijn vingers tikt vanwege zijn ‘minder-Marokkanen’ uitspraak en de gemeenschap Sylvana Simons verguist voor het vasthouden aan Artikel 1 van de grondwet. Waar zij we in godsnaam mee bezig als we de vrijheid van mening nog verder aan banden leggen?


Een cartoonist krijgt een fatwa aan zijn broek omdat hij de profeet Mohammed als een varken heeft afgebeeld en bij Charly Hebdo wordt een dodelijk aanslag gepleegd omdat de redactie de draak steekt met Mohammed door middel van cartoons. Bijna iedereen spreekt er schande van, een beperking van de vrijheid van het woord, dat is het! Wilders vloekt in de kerk en wordt veroordeeld en het woord ‘zwart’ zou niet meer gebruikt mogen worden bij negatieve associaties. Leg mij nu eens uit wat hier gebeurt?

Kamerlid Joram van Klaveren (VNL) vindt dat de vrijheid van mening zelfs verruimd moet worden, daarom zouden strafbaarheid op groepsbelediging en aanzetten tot haat en discriminatie geschrapt moeten worden uit het burgerlijk wetboek. Hij legt uit“Het klinkt misschien heftig wat wij willen, maar aanzetten tot geweld blijft dus wel strafbaar. Hetzelfde geldt voor opruiing, smaad, belediging en feitelijke discriminatie”, aldus het Kamerlid.

Van Klaveren lijkt een roeper in de woestijn te zijn aangezien politiek correct Nederland zich massaal achter de 6500 aangiftes schaarde en Wilders bij voorbaat al veroordeelde. De Marokkanen voelen zich gesteund door diegenen die tegen Wilders zijn, maar de negatieve uitwassen van hun eigen cultuur aanpakken, dat gebeurd niet en wordt overgelaten aan de Nederlandse overheid en samenleving.

Sylvana Simons mag wat mij betreft zeggen en roepen wat ze wil. Vooralsnog doet ze het altijd op een nette, onderbouwde en niet-kwetsende manier. Dat het felle reacties oplevert, dat kan. Over de inhoud kunnen we zeker discussiëren. Dat gebeurd ook. Het gaat er uiteindelijk niet om wie er gelijk heeft, het gaat erom wie met de sterkste argumenten de tegenpartij weet te overtuigen.

Alles lijkt toch wel een beetje uit z’n verband te worden getrokken. Alles wat kritiek is op geloof, cultuur of etniciteit wordt tegenwoordig meteen afgedaan als racisme omdat argumenten ontbreken. Dit zorgt ervoor dat de dialoog in de kiem wordt gesmoord. Ook lijkt het niet meer duidelijk te zijn in Nederland waar de vrijheid van mening ophoud en deze geruisloos overgaat in racisme en discrimineren. Een slechte ontwikkeling als je het mij vraagt. De vrijheid van mening is wat mij betreft onbeperkt, maar wel met redelijkheid en fatsoen in ogenschouw.

Wat mij betreft zijn er nu twee opties. Ten eerste zou de vrijheid van mening deels herzien kunnen worden om aan te tonen dat deze universeel en tijdloos is.  Zouden er artikelen zijn die niet meer van toepassing zijn in een veranderende multiculturele samenleving, dan graag deze upgraden. In het verlengde daarvan moet de definitie van de woorden ‘racisme’ of ‘discriminatie‘ zo worden opgesteld dat ze onomstotelijk is. Is Zwarte Piet daadwerkelijk racisme of is het alleen racisme omdat iemand dat beweerd? Mag het woord zwart niet meer gebruikt worden bij negatieve associaties? Wat dan te doen met de andere kleuren in combinatie met negatieve associaties? Wees duidelijk zodat er geen misverstanden kunnen ontstaan!

“De vrijheid van meningsuiting is echter geen absoluut recht, het mag door de overheid ingeperkt worden als dit nodig is om de rechten of goede naam van anderen te beschermen of in het belang van de nationale veiligheid of ter bescherming van de openbare orde, de volksgezondheid of de goede zeden.”

In bovenstaand citaat neemt de Nederlandse overheid alvast een slag om de arm. Er staat dat de overheid de vrijheid mag inperken. Er staat niet dat de overheid de vrijheid mag/kan verruimen, dat alvast als een eerste aanpassing. Verder zou er een nieuw artikel ingebracht kunnen worden dat stelt dat meten met twee maten niet mag in deze gevallen niet van toepassing zou mogen zijn. Wilders kan en mag niet anders aangepakt worden omdat hij politicus is dan een Marokkaan die een homo in elkaar slaat.

Ten tweede moeten we misschien ook eens allemaal bij onszelf ten rade gaan. Denken we genoeg na voor we wat zeggen over iemand anders? Wat we tegen een ander zeggen, zouden we willen dat dat ook tegen ons wordt gezegd? En is het ook niet een feit dat we graag de ogen sluiten voor onze eigen fouten of die zelfs graag ontkennen?  Kunnen we – ook als iemand anders dat niet is – ons respectvol blijven gedragen? Het uiten van een kritische mening op het scherp van de snede zou niet gepaard moeten gaan met vunzige taal, schofferingen of scheldkanonnades.

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
27 − 1 =