Het chagrijn in de samenleving

Als het in Verenigde Staten zover is dat de Amerikaanse kiezer naar de stembus mag en kiest, dan heeft dat ongetwijfeld invloed op het verloop van de verkiezingen in Nederland. Amerika, grondlegger van de moderne democratie, schrijft  Hans Goslinga in Trouw, en het land van oneindige mogelijkheden.


Graphic by Krzysiu. - Goodfreephotos
Graphic by Krzysiu. – Goodfreephotos

De Amerikanen hebben het niet eenvoudig wat betreft hun kiessysteem. Ze kunnen alleen kiezen uit twee politieke smaken, iets anders is er niet. Het is kiezen tussen de nationalistische, Republikeinse zakenman Trump en de schijnheilige democraat Clinton. Kiezen uit twee kwaden. Kiest Amerika voor Clinton, gaat het ingezette beleid gewoon verder, kiest Amerika voor Trump, gaat het ingezette beleid ook gewoon verder omdat in Amerika het niet de politici zijn die aan de knoppen zitten maar de grote bedrijven, de machtige lobby’s en Wall Street niet te vergeten. Eén grote corrupte oligarchie. Een president heeft niet veel macht in Amerika. Hij of zij is slechts een symbool wiens campagne gesponsord wordt door het bedrijfsleven en de banken. Zijn of haar taak is de argumenten van de werkelijke machthebbers aannemelijk te maken.

De Amerikaanse Democratie

De enige belofte die Obama aan zijn achterban heeft kunnen waarmaken in de acht jaar dat hij in het Witte Huis heeft gezeten is een basiszorg (PPACA) voor iedereen. Maar dat kon hij alleen maar doen omdat de geldpers werd aangezet, anders was dit onbetaalbaar gebleken. Dat aanzetten van de geldpers had Obama niet kunnen doen als Nixon in ’71 niet de dollar had losgekoppeld van de goudstandaard.

Kiezen de Amerikanen voor Trump, dan zal dit zeker gevolgen hebben voor Nederland. Een deel van de Nederlandse kiezers zal dit als een vrijbrief zien om te kiezen voor het crypto/naïef- nationalisme van Wilders. Aangezien wij in Nederland altijd alles na-apen wat de Amerikanen doen ligt het dus voor de hand. “Als zij het doen, dan moeten wij dat ook maar doen.” Wij Nederlanders zijn in ’45 door de yankees bevrijd, dus eeuwig onderdanig en dankbaar ‘blijf ik tot in den doet’. Kiest de Amerikaanse kiezer in november voor Clinton, dan kiezen ze louter voor de democraten uit protest voor de slechtste republikeinse kandidaat die ooit werd geleverd, want een andere politieke keus is er niet.

De Nederlandse Democratie

Wellicht dat bovenstaand gegeven ook de Nederlandse kiezers eens doet stilstaan bij het parlementair democratisch stelsel in ons eigen kikkerlandje. Is dit wat we ervan verwacht hadden of is democratie in Nederland toe aan een upgrade? Moet het kiesstelsel worden aangepast of de uitvoering ervan? Worden er pogingen ondernomen om het politieke systeem te verbeteren en het vertrouwen in de politiek te herstellen of doet onze politiek alleen maar aan bandenplakpolitiek? Een beetje hier veranderen en een beetje daar aanpassen, maar het werkelijke probleem laten liggen voor volgende generaties. Een recentelijk voorbeeld van hoe op de democratie wordt gespuugd is de manier waarop met het referendum over het Oekraïneverdrag wordt omgegaan, of een EU die zichzelf opricht en daarna beweerd democratisch te zijn. Wie durft in  de voetsporen van Martin Gilens van de Princeton-universiteit en Benjamin I. Page van de Northwestern-universiteit te treden en houdt de democratie in Nederland eens tegen het licht? Het woord ‘corrupt‘ of ‘bananenrepubliek‘ gebruiken we liever niet in Nederland omdat het volgens politici en beleidsmakers niet zou bestaan. Is dat wel zo? Matchfixing, vastgoedfraude, bouwfraude etc. Mr. Jacqueline Bos, promovendus bij de Open Universiteit deed er onderzoek naar. Emeritus hoogleraar Twan Tak is er al van overtuigd: Nederland is een dictatuur.

Wat wordt er gedaan om de politiek weer een acceptabele plaats te geven in de samenleving en het chagrijn van de steeds mondigere kiezers te minderen? De eeuwige strijd tussen het neo-socialisme wat zich afzet tegen het kapitalisme en als ideaal een maoïstische staat wil creëren in Nederland en het neoliberalisme, dat zich momenteel op een vunzige manier uitleeft in Nederland en Europa en alles om ons heen zogenaamd aan de vrije markt overlaat met als hoogste doel persoonlijk gewin, zal nooit ophouden. Maar die strijd staat los van het kwijnende vertrouwen in de politiek en politici.

Het grotendeels loslaten van normen en waarden, het weghonen van de Nederlandse cultuur en geschiedenis door neo-socialisten en wereldverbeteraars heeft de huidige politiek voor een groot probleem geplaatst. Hoe hou je de boel nog bij elkaar in een multiculturele samenleving? Iedereen op zijn eigen culturele eilandje laten en de parallelle samenlevingen steeds verder laten ontwikkelen? Segregatie aanmoedigen? Een groot deel van de westerse burgers wordt steeds kundiger om zich te informeren en conclusies te trekken zonder daarbij gebonden te zijn door ideologische kuisheidsgordels van een geloof of verstikkende belangen(verstrengeling). Zolang de politiek niet met oplossingen komt en zich bij gebrek aan beter blijft beroepen op consensus, zal het chagrijn in de samenleving blijven groeien. Consensus is verouderd en werkt alleen bij uitersten, niet bij het huidige gematigd politieke bestel zonder uitersten in het spectrum.

De orde der volksverlakkers

Het wantrouwen in de politiek  wordt steeds groter bij het volk, ledenaantallen van politieke partijen kelderen en steeds minder mensen ambiëren een baan in de politiek omdat er een smet begint te kleven op de term ‘volksvertegenwoordiger’. Tevens is het moeilijker geworden voor een politicus om woord te houden richting zijn achterban. Niet omdat het onmogelijk is, maar vanwege de schimmige achterkamertjes afspraken, geheimhoudingen, besloten vergaderingen etc. Een volksvertegenwoordiger is immers alleen een volksvertegenwoordiger zolang hij niet wordt gekozen. Wordt deze persoon gekozen, treedt hij meteen toe tot de orde der volksverlakkers. Hoe hoger op de ladder, wethouder, gedeputeerde etc., hoe minder er nog een band is met de achterban en de idealen, des te meer is men er voor de belangen van de (lokale) overheid.

Vroeger verdiende men een positie in de politiek wegens bewezen diensten in de samenleving of door kundigheid. Tegenwoordig werkt het andersom. Vanuit de luier meteen in de gemeenteraad om op basis van hun ‘levenservaring’ te beslissen wat goed is voor anderen.  Volksverlakkers, opportunisten en baantjesjagers, los van de werkelijkheid en gevangen in het keurslijf van partijbelangen.

Maar het is niet anders, het systeem is doorgeslagen en niet perfect maar is zeker toe aan een upgrade. Dan moeten wel meerdere partijen in de Tweede Kamer daar wat voor voelen. Maar die drang is er niet vanuit de politiek. Deels wel bij de Nederlandse onafhankelijk intelligentsia, die langzaam beseffen dat het punt waarop het systeem ploften het land onbestuurbaar wordt steeds dichterbij komt, en dan helpt pappen en nathouden niet meer. Politici vinden het allemaal wel best, een ver-van-mijn-bed-show. 4 tot 8 jaar actief in de politiek en daarna een topbaan in het bedrijfsleven. Innovatie is niet nodig in het politieke systeem, conservatief als de pest blijven vasthouden aan de oude manier, puur ter zelfbescherming.

Denk je dat staatssecretaris Wiebes nu nog gaat beginnen aan een plan om een nieuw belastingsysteem te ontwerpen? De begroting voor 2017 is door de kamer aangenomen en de verkiezingen staan voor de deur. Tijd om dure spindocters aan te schaffen en het chagrijn van het electoraat te temperen door slinkse toezeggingen, geveinsde beloftes, manipulatie en vooral veel psychologie.

Het belastingsysteem hoeft nog niet op de schop, kan nog wel een paar kabinetten, of de zorg is niet meer de verantwoordelijkheid van de politiek, maar van de vrije markt. Werk maar wat langer door, dan is het probleem van de pensioenfondsen opgelost. De mensen die geen baan hebben zijn blijkbaar lui want volgens de politiek zijn er banen zat, zo redeneert men in de Haagse kaasstolp. Steeds meer vreemdelingen importeren, komen er aan de ene kant vanzelf meer banen bij omdat er zo’n  aangenaam ondernemersklimaat heerst in Nederland met weinig regeldruk en worden de vacatures opgevuld die de autochtone Nederlander niet meer zou willen vullen. Iedereen ZZP-er, dan komt alles goed. Meer VOC-mentaliteit. Steeds minder sociale huurwoningen bouwen om te stimuleren dat  mensen aan het werk gaan. Is er geen werk, ga je toch ‘vrijwillig’ via de gemeente aan het werk? Kan die op haar beurt weer doorgeven aan Den Haag dat ze (onbetaalde) werkplaatsen creëren. Goed voor de statistieken… maar ook goed voor het volk?

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
50 ⁄ 25 =