Open dag AZC Assen

Zaterdag 24 september was het open dag voor AZC’s in Nederland. Omdat we al eerder een stukje hebben geschreven over Onnenstaete bij Haren, besloten we dit jaar het AZC in Assen te bezoeken. Het definitieve AZC zal gevestigd worden in het oude NAM-hoofdkantoor aan de Schepersmaat in Assen. Voorlopig is er een tijdelijk AZC gerealiseerd op het terrein voor maximaal 475 asielzoekers die voornamelijk  uit Syrië, Eritrea en Afghanistan komen.


_dsc8321Assen-AZC-MT
foto: Mike Tomale – het oude NAM-gebouw aan de Schepersmaat in Assen

Een medewerker van COA was zo vriendelijk ons rond te leiden en tekst en uitleg te verschaffen. COA geeft duidelijk aan dat we geen namen mogen noemen in dit stuk en geen foto’s van gezichten mogen publiceren omdat deze mensen uit een oorlogsgebied komen. Ook moeten we proberen om de Nederlandse maatlat een beetje los te laten om de gebruiken van de bewoners te begrijpen. Waar wij Nederlanders bijvoorbeeld gesteld zijn op onze privacy, is bijvoorbeeld bij de Eritrese gemeenschap het gemeenschapsgevoel veel groter en wil men niet alleen zijn. De medewerker van COA legt uit dat als het oude NAM-kantoor opgeknapt is er maximaal 1000 asielzoekers gehuisvest kunnen worden. Er zijn veel vrijwilligers uit Assen en omstreken werkzaam bij het tijdelijke AZC in Assen dat sinds april 2016 geopend is.

Op het AZC wordt in kleine, roulerende groepjes les gegeven aan volwassen asielzoekers over de Nederlandse samenleving. Van voorlichting over huisvesting en de Toeslagenwet tot DigiD. Ook wordt er professioneel Nederlands taalonderwijs gegeven aan de mensen met een verblijfsvergunning, zodat ze een voorsprong hebben op hun inburgering als ze een huis krijgen in een gemeente.  Dit is niet verplicht, mensen kunnen een project accepteren, zoals voorbereiding op inburgering (VI) en taalles en training voor kennis van de Nederlandse maatschappij. 95% van de vluchtelingen wil heel graag die lessen volgen. Ook wordt samen met de asielzoeker een plan gemaakt voor de toekomst. Voor diegenen die nog in afwachting zijn van hun procedure, wordt basaal les gegeven in hoe ze zich kunnen redden in Nederland.

_dsc8318Assen-AZC-MT
foto: Mike Tomale

Waar er vorig jaar nog veel behoefte was aan extra woonruimte voor asielzoekers, is de situatie dit jaar anders. Voorlopig zijn er woonunits neergezet op het terrein achter het oude NAM-gebouw. In het oude NAM-gebouw is de centrale opvang ingericht, een recreatieruimte, keuken, eetzaal, taalruimte, fitnessruimte en een wasruimte. COA probeert zoveel mogelijk de bevolkingsgroepen uit eigen land bij elkaar te laten wonen in de units. Lukt dat niet, dan wordt er gekeken naar de taal die wordt gesproken. De units zijn zo ingericht dat bijvoorbeeld een echtpaar geen unit hoeft te delen met een ander koppel. Er zijn 1, 2, 4, 6 en 8-persoon units.

Het aantal alleenstaande mannen probeert COA op maximaal vier per unit te houden om de onderlinge irritaties zo beperkt mogelijk te houden. Er zijn mannen die ‘onder spanning’ staan omdat hun vrouw en kinderen nog in Syrië, Afghanistan of Irak verblijven. Een goed gesprek zorgt dan meestal voor wat meer berusting in de huidige situatie. Ook hebben sommige mensen niet meteen de neiging om actief mee te doen in het AZC nadat ze vanuit hun thuisland zijn gevlucht. De woonbegeleiders houden het scherp in de gaten of een vluchteling depressief of passief wordt en daardoor in een isolement raakt. Mocht zich dat voordoen, dan zorgt de medische begeleiding voor ze.

_dsc8314Assen-AZC-MT
foto: Mike Tomale

We nemen een kijkje in de woonunits van een paar jongens uit Eritrea. Zij hebben hun unit beschikbaar gesteld voor de open dag. Ze verwelkomen ons in het Nederlands: “Alles goed?” en zelfs “Doei”. “Mensen uit Eritrea hebben in hun land niet allemaal een eigen huis of een eigen slaapkamer, daar wonen hele families bij elkaar”, legt de medewerker van COA uit. Ook kregen we de gelegenheid om twee mannen te interviewen die vanuit Syrië naar Nederland zijn gevlucht.

Een van de Syriërs is een jonge man uit Aleppo. Hij spreek goed Engels en vertaalt voor de andere, een Syrische man van middelbare leeftijd. We vragen beide mannen over hun reis naar Nederland en de verwachtingen die ze hebben van Nederland. Ook willen we graag weten wat ze vinden van de situatie in hun land.

De jonge man is drie jaar gelden via Turkije en Griekenland naar Nederland gekomen. In Turkije heeft hij acht maanden gewerkt om geld te verdienen voor zijn overtocht per boot naar Griekenland. In Griekenland verbleef hij 54 dagen. Vanuit Griekenland mocht hij naar Nederland komen. Hij vertelt dat het zwaar voor hem was om zijn vader en moeder achter te laten in Aleppo. Hij werkte als chef-kok in het restaurant van een hotel in Aleppo en beoefent nu zijn beroep uit in Assen om mee te helpen in de keuken van het AZC. Hij geeft aan dat het Nederlandse eten smaakloos is omdat men in Syrië gewend is om te eten met veel kruiden.

Hij heeft zijn kokspapieren en hoopt ooit zijn eigen restaurant te kunnen openen in Nederland. De kans dat hij teruggaat naar Syrië acht hij klein, omdat het lang zal duren voor Syrië, en meer specifiek het bijna helemaal vernietigde Aleppo, weer zal worden opgebouwd. Hij hoopt dan ook dat ooit zijn ouders bij hem kunnen komen in Nederland. In Nederland is volgens de jonge kok het eten wel veel gezonder dan in Syrië. Dat kan de andere Syrische man bevestigen, die aangeeft geen last meer te hebben van een verhoogt cholesterolgehalte sinds hij in Nederland is.

De andere asielzoeker is een man van middelbare leeftijd. Hij kent één woord Nederlands, en dat is het woord “makelaar”, zijn beroep. Hij is vijf maanden geleden met zijn vrouw en kinderen gevlucht vanuit Damascus naar Libanon (Beiroet) en van daaruit met het vliegtuig naar Nederland gekomen. Hij heeft vandaag zijn beste kostuum aan gedaan want wil hij zich van zijn beste kant laten zien tijdens de open dag. Hij geeft aan de Overheid en de Nederlandse bevolking erg dankbaar te zijn dat hij met zijn gezin veilig in Nederland mag verblijven. Zijn zoon is al twee jaar in Nederland en studeert in Groningen. Hij heeft ervoor gezorgd herenigd te worden met zijn ouders en zusjes.

Over de politieke situatie in Syrië vertellen beide mannen niet veel. Ze vertellen wel dat Syrië voor het grootste gedeelte kapot is en dat de oorlog het land honderden jaren terug in de tijd heeft gebracht. De enige oplossing om de oorlog te stoppen is onderhandelen en zeker geen geweld, daar zijn beide mannen van overtuigd. De oudere man geeft bij het afscheid nogmaals aan dat hij erg blij en dankbaar is om in Nederland te mogen zijn. “De Arabische wereld heeft ons in de steek gelaten”, zegt hij, “Europa niet”.

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
24 − 3 =