Frankrijk 2016, Granville, Normandië 2016 (deel – 5)

Vandaag gaan we met het gezin naar Saint-Malo, tenminste, dat was in eerste instantie de bedoeling. Maar toen we met de auto richting Mont Saint-Michel reden gingen alle voornemens van een dag eerder in één klap overboord. Mijn vrouw was zo onder de indruk van het gigantische bouwwerk dat aan de horizon uit het water omhoog kwam, dat ze de gevaren van potentieel terrorisme wilde riskeren om haar nieuwsgierigheid te bevredigen. “We laten die terroristen niet onze vakantie verknallen.”


Het cultureel erfgoed Mont Saint-Michel staat sinds 1979 op de UNESCO erfgoedlijst, net als de Vaubantorens van Saint-Vaast-la-Houghe, die sinds 2008 op de lijst staan en opgericht zijn door Lodewijk de 14de als bescherming tegen de Engelsen. Zodra je de baai van Mont Saint-Michel inrijd, zie je het dominante, 80 meter hoge bouwwerk rechts aan de horizon verschijnen.

Mont Saint-Michel

Vanaf de immense parkeerplaats rijden constant gratis bussen op en neer om toeristen van en naar het eiland te brengen. Mont Saint-Michel is een van dé drukst bezochte attractie van Frankrijk. Er komen jaarlijks meer dan drie miljoen bezoekers, en dat keer keer negen euro voor geïnteresseerden die ook de abdij en kathedraal willen bekijken. De kosten voor het parkeren zijn 6,40 per uur, vandaar de gratis bussen.

Het heiligdom ter ere van de aartsengel Michael op het eiland schijnt in 708 na Christus gebouwd te zijn door de bisschop van Avranches op de Mont-Tombe. Het groeide al snel uit tot een bedevaartsoord en later een toeristentrekpleister. In de 10de eeuw kwamen de Benedictijner monniken en ontstond er een klein stadje. Tijdens de honderdjarige oorlog werd de rots gebruikt als vestiging om de Engelsen te weren.

Toen ik hier 40 jaar geleden met mijn vader kwam, was er geen grote parkeerplaats voor tienduizenden auto’s en ook geen loopbrug voor toeristen. Slecht en oude weg naar een parkeerplaatsje, vlak voor het eiland met een groot waarschuwingsbord waarop werd aangegeven wanneer het eb of vloed zou zijn. Was je te laat, had je pech en kon je het vaste land niet meer bereiken voor enige uren.

Destijds speelden de ambachten op het eiland een grote rol voor de toeristen, naast de Gregoriaans gezangen van de monniken in de abdij. Bij de uitgang was dan een klein souvenirwinkeltje. Nu is het bijna allemaal horeca, kunstexposities en souvenirwinkeltjes. Wel zingen de monniken, samen met de nonnen, nog steeds Gregoriaanse liederen in de kathedraal.

Oorlogsgraven 

Op de terugweg naar Granville besluiten we nog een stop te maken in de stad Avranches. We komen onderweg een bruin bordje tegen met de melding dat er een begraafplaats van Duitse soldaten verderop ligt. Op specifiek deze begraafplaats liggen meer dan 11.000 gesneuvelde Duitse soldaten uit de Tweede Wereldoorlog. Indrukwekkend om hier en daar de briefjes van Duitse nabestaanden te lezen, die achter de naambordjes zijn gemoffeld. Zo hang bij een van de graven een briefje van een Duitse mevrouw die het graf van haar vader komt bezoeken met vier van zijn kleinkinderen. Ze wenst dat ze elkaar weer zullen zien in de hemel.

Normandië telt 27 van deze oorlog kerkhoven voor Amerikanen, Britte, Duitsers en Polen. De een nog groter en indrukwekkender dan de ander. Indrukwekkend blijft het, ook 72 jaar later. 425.000 soldaten lieten hier het leven waarvan 209.000 geallieerden. (bron)

Avranches 

Nog even snel naar het stadje Avranches om een bezoek te brengen aan de restanten van het 36 meter hoge Chateau d’Avranches met kerker uit 1591, waarschijnlijk gebouwd door een van de eerste graven van Avranches, Robert Avranches, buitenechtelijke zoon van Hertog Richard I. Het kasteel is gebouwd op de fundamenten van een romeinse nederzetting.

De Église Notre Dame des Champs Avranches die ook in de Tweede Wereldoorlog door bombardementen deels is vernietigd is nog steeds open voor publiek.30 juli 1944 werd Avranches door de Amerikanen bevrijd tijdens operatie Cobra.

De 11de etappe van de Tour op 10 juli van 33 kilometer was een tijdrit Avranches naar Mont Saint-Michel. De tijdrit werd gewonnen door Tony Martin met een tijd van 36’41” .

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
28 + 27 =