Italië, derde verslag

In Nederland betaal je voor een boete voor ‘zomaar claxonneren’ tussen de 90 en 370 euro. Hier in Italië claxonneert iedereen er vrolijk op los. Niet alleen in de bergen is het een must om voor iedere onoverzichtelijke bocht te toeteren, in de dorpen en steden toetert ook iedereen. Niet om een gevaarlijke situatie te benadrukken maar meer om de emoties van de temperamentvolle bestuurders kracht bij te zetten. It’s a way of life.

RivaLigure-2Imperia

Op onze ‘culturele toerdag’ gaat vandaag de rit naar de kustplaats Imperia. Drie jaar geleden zijn we er ook al eens een keer doorheen gereden maar niet de tijd genomen om ook daadwerkelijk de auto aan de kant te zetten en met de benenwagen de stad te verkennen.

Parkeren kost hier van 10 uur s’ morgens tot 6 uur s’ avonds 6 euro. Een lachertje vergeleken met de parkeertarieven die bijvoorbeeld in een stad als Groningen worden gehanteerd. Het vervoersmiddel bij voorkeur is natuurlijk de scooter bij de lokale bevolking. Overal zijn parkeerplekken gemaakt voor deze snelheidsduivels op twee wielen. Om je auto veilig weg te zetten in een stad die tegen een berg aangebouwd is, dat vergt wel even tijd en geduld om een goede parkeerplek te vinden. Maar die inspanning wordt dan ook met een mild prijsje beloond.

Imperia-1Imperia-2De stad Imperia is als een mooie foto die uit een reismagazine werkelijkheid is geworden (zie foto). Porto Maurizio is het oudste en meest bezienswaardige deel van de stad waar de kathedraal van San Giovanni Battista op het hoogste punt staat. Het nieuwere deel is voornamelijk haven, hotels en appartementen. Een haven trouwens om ‘U’ tegen te zeggen. Hier liggen jachten aangemeerd die niet zouden misstaan in het assortiment jachten wat ligt in bijvoorbeeld Port Hercule te Monte Carlo.

En dan schiet me meteen een anekdote te binnen van een wijze en vooral rijke man:  “Een boot is pas een echte boot als hij twintig meter of langer is, de rest zijn badkuipen “.

CivezzaCivezza

Om ook toe te geven aan mijn fotoverslaving moet je zo af en toe ook van de prachtige kustroute met palmbomen afwijken en de ruige bergen in trekken.  Je rijdt in een half uurtje van Imperia naar Civezza. Een prachtig klein dorpje waar de espresso smaakt zoals die moet smaken en de cappuccino geserveerd wordt zonder cacaopoeder .

Met ongeveer 250 meter boven de zeespiegel trakteert het dorpje Civezza je op een adembenemend panorama vanaf het terras van de plaatselijke piazza. Daar draagt de omgeving natuurlijk ook voor een groot deel aan bij. Gekleurde huizen, oude kerktorens, olijf- en citroenbomen en de Mare Nostrum (Middelandse Zee) tussen twee heuvels aan de horizon. De rust en stilte hier zijn een verademing in vergelijking met een dynamische stad als Imperia.

Pompeiana-1RivaLigure-1Pompeiana en Riva Ligure

Om in  Pompeiana te komen klim je met de auto 200 meter boven de zeespiegel om dan al wandelend via steile straatjes in de brandende zon verder omhoog te klimmen om een uitkijktoren te bezichtigen uit de 16de eeuw. Aangekomen bij de prachtige laatmiddeleeuwse toren blijkt de deur 365 dagen per jaar op slot te zijn. De toren is niet te beklimmen om zo van het uitzicht te genieten. Je kunt er omheen lopen om zo tegen bosjes en een olijfboomgaard aan te kijken.

Terug beneden aangekomen, bij de kust, meteen door naar Riva Ligure, een klein badplaatsje wat op het eerste oog alleen voorbehouden is aan Italianen. Pittoresk, schattige gekleurde oude huisjes. Zo goed als perfect voor een toerist die toch een bepaald beeld heeft bij het Italiaanse ‘la vita è bella’.

Bij dat beeld van ‘la vita è bella’ hoort natuurlijk ook het flaneren s’ avonds langs de boulevard. Dus s’ avonds weer met de auto de berg af, het gezin mooi opgedirkt en dan lekker slenteren. Het is een zwoele zomeravond en de zee is vrij rumoerig en beukt op de kade. Overal zitten de Italianen op muurtjes en bankjes te kletsen en te roken. Het verbaasd me trouwens, het lijkt wel alsof iedereen hier rookt. Gezelligheid heerst hier … zo op het eerste oog.

Later meer.

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
28 × 15 =