Frustratie in het verkeer

Je kent ze wel, die 45 kilometer autootjes voor je op de openbare weg. Voor sommigen een uitkomst om erin te rijden maar voor anderen een crime om er achter te rijden. Ooit reden deze karretjes op het fietspad maar dat werd onveilig gevonden, daarom mogen ze nu gewoon op de busbaan en op de openbare weg scheuren.

agressieinverkeerVroeger zag je alleen maar ouderen en gehandicapten zitten in deze kleine vierkante autootjes, maar tegenwoordig zijn ze superdeluxe van binnen en ‘bijna blits’ vanbuiten. Zelfs voor opgeschoten jeugd zonder rijbewijs blijkt het een uitkomst te zijn om eenvoudig van A naar B te komen.

Zo zat ik dus donderdagnamiddag om vijf uur vanaf Ten Boer (N360) met mijn auto tot aan Garmerwolde achter zo’n karretje. En denk je dat je deze gemakkelijk kunt inhalen op deze weg? Vergeet het maar. De auto voor mij, die vlak op de bumper van het karretje reed, probeerde tevergeefs steeds te kijken of er een mogelijkheid was om in te halen. Tijdens de avondspits is het verkeer uit de stad Groningen zo druk dat je verplicht bent om op je eigen weghelft 80 te rijden. Op zich niets mis met die snelheid, maar het karretje voor ons wil niet harder dan 45!

De rij auto’s achter mij werd langer en achter mij klonken na enige minuten al de claxons van ongeduldige en gehaaste bestuurders die er graag langs willen. Ik begrijp dat wel, je komt net van je werk, wilt lekker naar huis en je gezin om dan nog even te genieten van het heerlijke weer. De man achter mij had het niet meer en bleef maar toeteren en wild gebaren met zijn handen. Hij werd zo wild dat hij boos zijn stropdas los rukte. Waarschijnlijk zat hij zich zo op te winden dat zijn hoofd en nek steeds dikker en roder werden en de stropdas in de weg zat.

Maar het karretje voor me bleef rustig 45 kilometer per uur rijden en week geen centimeter naar rechts. Waarschijnlijk hoorde hij de toeters niet eens want toen ik hem, voorbij de flitspaal van Garmerwolde inhaalde hing hij met zijn linker arm ontspannen uit het raam en danste zijn hoofd op en neer op de muziek die galmde uit zijn speakers. Een jonge opgeschoten knaap die zat te genieten van het lekker weer, de muziek en zijn prachtkarretje en even vergeten was om in zijn achteruitkijkspiegel te kijken.

Hij zwaaide vrolijk naar me toen ik hem voorbij reed. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik de boze man inhouden bij het inhalen. Hij keek naar de jongen en vloekte en schold wat en stak de welbekende middelvinger op en trok toen met gierende banden weg om de tegemoetkomende vrachtwagen rakelings te ontwijken. De jonge man in zijn auto werd er niet anders van en zijn hoofd danste al weer op de muziek. Wat een schril contrast met die boze bestuurder achter mij…

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
14 − 7 =