Longread : spelen met mensenlevens – deel 3

In deel 1 had ik het o.a. over het aardgaswinningsprobleem en de economische motieven. In deel 2 ging ik filosoferen over de macht van het volk en solidariteit. In dit laatste deel hebben we het over het sentiment, de waarde van huizen en het eeuwige dilemma.

zand-3Verdeel en heers

Groningen is maar een klein dun bevolkt gedeelte van Nederland. Wat zal het zijn, 5% van de totale Nederlandse bevolking? En die Groningers zeuren alleen maar over aardbevingen en compensatie. Willen zelfs de gaskraan helemaal dichtdraaien. “Ze zijn helemaal besodemieterd, daar in Groningen”, denkt men in Den Haag en misschien ook wel de rest van het land. Crisistijd, dus iedere cent moet uit die Groningse gasbel geperst worden. Om bijvoorbeeld het sociale stelsel overeind te houden of de zorg. En wat als er geen gas meer is dan zit heel Nederland in de kou en kan niemand meer koken. Tja, voor zulke zwaarwegende argumenten moet je wel zwichten… als je niet uit het aardbevingsgebied komt.

Weet je wat? We maken van Groningen dé energieprovincie, plaatsen er een kolencentrale en wat windmolens, gas hebben we al tot maximaal 2050. Een hoop subsidiegeld voor een Energy Valley Academy en laat ze het maar uitzoeken. Hebben ze wat te doen. Voor hetzelfde geld maken ze er ook nog wat van.

De oneliner dat het in de Randstad altijd beter gaat dan in het verre, hoge Groningen, die gaat volgens Den Haag en mensen in de Randstad niet op, het licht allemaal voornamelijk aan de mentaliteit van de Groningers. Minister Kamp heeft 1,2 miljard toegezegd voor compensatie, wat wil je nog meer? Dat is veelal het (bekrompen) sentiment in het westen.

De waarde van huizen

De NAM heeft beloofd om de misgelopen waarde van woningen te compenseren. Was het huis twee ton waard en werd deze voor anderhalve ton verkocht dan legt de NAM 50 duizend euro bij. Maar wat als je huis onverkoopbaar blijkt? Aankoopbedrag 150 duizend en onverkoopbaar, gaat de NAM dan 150 duizend compenseren? Wat zijn criteria voor de NAM om financieel bij te springen? Hoe rekbaar is dat begrip?

Wat als je boerderij, zoals die in Bedum aan de Ter Laan, is ingestort. Bij wie moet je aankloppen? Bij de NAM? Hoogstwaarschijnlijk zullen de schade experts van de NAM concluderen dat het bevingsschade is ten gevolge van achterstallig onderhoud. Tja, waarheid als een koe, maar de andere kant van het verhaal is namelijk ook waar. Als er geen aardbevingen waren geweest die veroorzaakt worden door gasboringen die de NAM in opdracht van de overheid uitvoert, dan had de boerderij nog overeind gestaan, hadden er mensen gelukkig in kunnen wonen en was er niets aan de hand geweest en hadden ze het achterstallige onderhoud kunnen plegen wanneer het hun (financieel) was uitgekomen.

Als een woning gevolgschade heeft van aardbevingsschade wordt er niet tot vergoeding overgegaan. Heeft het dan nog nut om een volgende schade te melden, en die daarop?

Als het kalf verdronken is, dempt men de put

Veel mensen in deze regio zijn aan het einde van hun Latijn. Wat hun betreft, laat die volgende zware aardbeving maar komen, maar dan wel zo erg dat bijvoorbeeld de stad Groningen ook wordt getroffen. Dat burgemeesters en wethouders ook aan den lijve mogen ondervinden hoe het is om gedupeerd te zijn en aan het lijntje te worden gehouden door Den Haag. Of zou dat de zaak veranderen? Mogelijkerwijs vallen er dan wél slachtoffers en beseft men in Den Haag dat een meer proactieve houding toch op zijn plaats was geweest.

De overheid speelt simpelweg met mensenlevens. Op andere plaatsen intensiever gaan boren zorgt ook voor problemen op andere plaatsen en laat gedupeerden alsnog zitten met de problemen. Het verplaatsen van het probleem lost niets op. Maar die economische belangen … what a bitch!

Het houdt niet op…

Om dit verhaal maar een einde te geven, wil ik het nog hebben over het eeuwige dilemma waar  gedupeerden zich constant in lijken te bevinden. In dit geval zijn gedupeerden gedwongen in deze positie. Berusten zij in hun lot of gaan ze door tot het einde, in de hoop dat hun recht wordt gedaan?

Wat is wijsheid? Uit onze geschiedenis weten we dat solidariteit en massaal actievoeren mogelijk tot een oplossing zou kunnen leiden. Maar als dat fenomeen er niet meer is, wat rest gedupeerde mensen dan nog, burgerlijke ongehoorzaamheid?

Wordt vervolgd…

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
38 ⁄ 19 =