Restaurant Cave Oporto

Als je door de Brugstraat loopt richting de Westerhaven, kom je op een gegeven moment een uitnodigend kelderopening tegen aan je rechterhand. In deze kelder is restaurant Cave Oporto gevestigd sinds 1988 die een beetje Portugese sfeer in de Groninger binnenstad probeert te brengen.

CaveOporto_dessertHet restaurant is gebouwd in de kelder van een oud pand. Slechts zeven trappen naar beneden en je staat in een gewelvenkelder die gevuld is met gedekte tafeltjes, gezellige kaarsjes en gedimd licht. Hier en daar wat visserijattributen en afbeeldingen aan de beige gestukte wanden. Het restaurant ademt een rustige sfeer uit en heeft een uitnodigend karakter waarbij de boogdoorgangen wel degelijk Portugees aanvoelen.

De menukaart is niet uitgebreid maar wel uitgekiend. Een goede balans tussen vlees- en visgerechten. Natuurlijk ontbreken een paar exotisch klinkende specialiteiten niet. Gerechten met namen die je in gedachten kunnen terugbrengen naar die Portugese vakantie van weleer. De Cataplana de Peixe of de Paelha Agarve. Vandaag maak ik echter gebruik van de aanbieding op het krijtbord waarmee ik me laat verrassen door de creativiteit van de chef. Een menu bestaande uit drie gangen die elk pretenderen speciaal bereid te zijn voor de culinaire fijnproever. Alleen mag ik het hoofdgerecht bepalen.

Bij mijn aperitief wordt een heet pannetje op tafel gezet met daarop stokbrood met een plakje beurre d’escargots. De boter is deels gesmolten over het stokbrood wat lekker knapperig is geworden in de oven. Het verrassingsvoorgerecht wordt pas geserveerd zodra het pannetje leeg is. Zodoende is er voldoende tijd om je smaakpalet op te warmen. De vriendelijke bediening plaatst het mooi opgemaakte bord op tafel en neemt even de tijd om uit te leggen wat op het bord ligt. Het is een waar schilderij waar de kok goed zijn best op heeft gedaan. Het is duidelijk dat het oog ook best wat mag willen.

Het artistieke vierkante bord is kunstzinnig opgemaakt met drie ogenschijnlijk kleine hapjes bestaande uit gefrituurde calamares, carpaccio met een moes van Parmezaanse kaas en pijnboompitten. Als derde hapje een geitenkaasje met parmaham en stukjes gedroogde tomaat. Daarbij geserveerd stokbrood met knoflook mayonaise. Een explosie van smaken, vooral de geitenkaas hakt er in als zijnde een behoorlijk dominerende smaak. Gelukkig geeft de bediening je even de tijd voordat het hoofdgerecht wordt geserveerd. Zodoende is er even een adempauze om het voorgerecht te laten zakken.

Het pièce de résistance ligt op een mooi opgemaakt bord en bestaat uit een mixed-grill met vlaamse frietjes en salade. De Mixed grill is samengesteld uit vier stukjes vlees; een sappig stukje gegrilde kipfilet, gegrilde entrecote, een lamskoteletje en een tournedos. Alle vier perfect bereid. Niet te ver doorgebakken maar mooi á point (rosé) opgediend. Bij het Pièce de résistance Vlaamse friet is ook een bakje met knoflook mayonaise geserveerd om lekker te dippen. De salade bestaat uit diverse verse slasoorten, sperzieboontjes, komkommer en tomaat en is overgoten met een ietwat zoetige dressing. Het totaalplaatje is in harmonie en zeker voldoende, ook voor de grote eter.

Ik ben geen echte wijndrinker dus pretendeer ook geen wijnkenner te zijn. Ik kan alleen maar vertellen dat er ook een summiere wijnkaart is, simpelweg een pagina in het menu. Een paar Portugese wijnen en een Duitse Riesling. ‘Overdaad schaadt’ zegt men wel eens en ‘hoe minder opties, des te makkelijker het is om te kiezen’.

Ook na het hoofdgerecht weer voldoende tijd om het eten te laten zakken. De laatste gang, het dessert, wordt geserveerd op eenzelfde vierkant bord als het voorgerecht. Wederom een plaatje. Een verrukkelijke luchtige chocolademousse met karamelsaus, een bolletje vanille-ijs met slagroom en geschaafde amandelsnippers. Op het bord staat nog een klein cocotte met crème brûlée en hier en daar wat zoete, gebrande noten om het geheel af te maken. Als ik mij niet vergis was een zoete muskaatwijn, zoals de Pegões Moscatel Setubal, een waardevolle aanvulling geweest om het dessert in balans te brengen, maar dit even terzijde.

Enig echte minpuntje was dat de sfeermuziek niet boven het geroezemoes van de gasten uitkwam waardoor het leek alsof er helemaal geen muzikale omlijsting was van de avond. De bediening neemt de tijd voor je en is zeer vriendelijk en de prijs kwaliteitverhouding is goed. Al met al is het zeker de moeite waard om te gaan eten bij restaurant Cave Oporto.

 

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
21 + 21 =