De zorg in onze stad volgens de Stadspartij

Naar aanleiding van het sociaal debat van afgelopen donderdagavond in Het Paleis wilde de Stadspartij toch nog een kans hebben om wat meer diepgang te geven aan de onderwerpen zorg, jeugdzorg, ouderzorg en de Wmo. Tot nu toe zijn bij het onderwerp zorg nog geen concrete ideeën op tafel gekomen, van geen enkele partij.

MarjetWoldhuisMarjet Woldhuis, nieuwkomer en tevens kandidaat nummer 8 op de lijst van de Stadspartij is in het dagelijks leven fulltime wijkverpleegkundige bij Buurtzorg. Zij gaf de volgende morgen na het sociaal debat al aan dat de Stadspartij wél een goed verhaal heeft als het gaat om de zorg en wél concrete ideeën. Op de website van de Stadspartij is nochtans weinig te vinden over het onderwerp specifiek. In het partijprogramma wordt het onderwerp zorg spaarzaam benoemd en in het 100-puntenplan vinden we één a4’tje gewijd aan de materie.

Marjet geeft achteraf toe dat het misschien wat uitgebreider had gekund op de site van de partij en in de campagne. Meer diepgang en concretere voorbeelden.

Concreet

De zorg is op dit moment te gecompliceerd met veel te veel bestuurders en bestuurslagen. De manier waarop bijvoorbeeld Buurtzorg werkt heeft de afgelopen jaren bewezen dat met zelfsturende teams en goed opgeleide HBO’ers die hun vak kennen en een breed kennisgebied hebben, de juiste zorg op maat kan worden geleverd. Hier komt geen enkele manager aan te pas. Professionals zijn niet te vervangen door vrijwilligers. ‘Onmogelijk,’ zegt Marjet, die dagelijks hiermee bezig is. Er moet duidelijk een verschil gemaakt worden tussen thuiszorg en huishoudelijke hulp. Wondverzorging, wassen of verschonen van mensen is simpelweg geen taak voor vrijwilligers.

Ze prijst organisaties als Sjors, een initiatief waarbij studenten huishoudelijke hulp verlenen bij hulpbehoevenden. Te denken valt aan afwassen, bedden verschonen, strijken, stofzuigen en boodschappen doen.

Zo denkt Marjet dat in eerste instantie professionele zorgverleners de meeste situaties goed kunnen beoordelen en zorgvuldig kunnen inschatten welke  specifieke hulp nodig is. Het is onzin om daar in de eerste plaats teams voor in te zetten die bestaan uit verschillende organisaties wat weer resulteert in veel tijd om tot een besluit te komen.

Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld de jeugdzorg. Nu zijn er teveel organisaties tegelijkertijd met een kind en zijn ouders bezig. Ze weten veelal niet van elkaar wat ze doen en hebben verschillende doelstellingen en belangen. De kinderen en de gezinssituatie zijn hier niet bij gebaat.

Om even terug te komen op de oneliners, de zorg kan inderdaad efficiënter en wij kunnen de zorg garanderen, maar kijk dan wel naar de modellen die zichzelf al hebben bewezen., zoals Buurtzorg.

Kleine gedecentraliseerde wijkteams met grote bevoegdheid zijn de oplossing voor veel zorgproblematiek. Uiteindelijk zal daardoor de zorg efficiënter verlopen, laagdrempeliger worden en zullen de kosten omlaag gaan. Het probleem rondom de zorg zit bij de besluiteloosheid van de gemeenteraad. Niemand durft de knoop door te hakken. Dit wordt mede gevoed door de snelheid en soms de onduidelijkheid van de decentralisaties en de bezuinigingen die daarmee gepaard gaan vanuit het rijk. Enerzijds durft men de gok niet te nemen om de zorg laagdrempelig in te richten en anderzijds is er natuurlijk het financiële risico. De wil om dit over te laten aan mensen ontbreekt, veel partijen willen graag blijven reguleren.

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
18 + 26 =