6 dagen zonder internet

Net voor de kerstdagen besloten mijn gezin en ik om dit jaar oud en nieuw door te brengen in de Belgische Ardennen. Bijna ieder jaar gaan we er een weekje wandelen en Bourgondisch genieten. We zijn ware België-o-fielen maar oud en nieuw hadden we er nog nooit meegemaakt, reden te meer om eens te kijken hoe uitbundig onze zuiderburen dit vieren.

ardennenAls gezin kun je tijdens een korte vakantie in de Belgische Ardennen tijdens de winter eigenlijk maar op twee dingen hopen, en dat is enerzijds droog weer met af en toe een mager zonnetje en anderzijds op een flink pak sneeuw.

Via internet was vrij snel een huisje gevonden tegen een aantrekkelijke prijs. Auto ingepakt, en na vijf uurtjes waren we op plaats van bestemming. Eigenlijk is het helemaal niet zo ver. Zodra je bij Maastricht de grens over rijdt zit je zo goed als midden in de Belgische Ardennen.

Het huisje was perfect verzorgd, lag in een pittoresk dorpje in ‘the middle of no where’ en had geen internet, laat staan WiFi in de omgeving. Wij waren voorbereid want het stond niet vermeld op de website van de eigenaar. Een ramp natuurlijk voor mijn twitterende en appende kinderen, die ogenschijnlijk aan hun mobieltjes vastgeplakt zitten. Eerlijk gezegd, 6 dagen zonder Twitter of internet, dat is voor mij ook een hele beproeving.

Als dagelijks intensief internetgebruiker, zowel zakelijk als recreatief, heb je de eerste dag gewoon ontwenningsverschijnselen, roze, digitale olifanten. Om de zoveel minuten steeds naar mijn mobieltje grijpen om mijn twitterberichten te controleren. Automatisme, verslaving, noem het hoe je wilt. Ook ik controleerde de eerste dag in iedere kroeg waar ik koffie dronk of ik een open WiFi signaal kon opvangen, maar tevergeefs.

Voor de jeugd is het de eerste dag een ramp. Vriendinnen zijn niet te bereiken via Whatsapp en er kunnen geen foto’s op Instagram gezet worden, een ramp. Allemaal vreselijk saai en eigenlijk waren ze liever thuis gebleven. Dat duurt ongeveer 24 uur en dan beseffen ze dat er naast internet nog een leven is. Kinderen veranderen, worden ineens extroverter en vermaken zich op een andere manier.

In Nederland is het meer regel dan uitzondering dat in iedere horeca gelegenheid een Wifi netwerk aanwezig is voor de gasten. In België is dat nog niet het geval, zeker niet in de Ardennen. Ook niet in de toeristische trekpleisters, iedereen praat nog gewoon met elkaar en je ziet amper mobieltjes op tafel of jeugd die constant met mobieltjes rondlopen.

O ja, oud en nieuw wordt in de Ardennen niet zo ‘intensief’ gevierd zoals we dat in Nederland zijn gewend. Hier en daar zag ik in de verte een verdwaalde vuurpijl, verder was het doodstil. Je zou aan dat alles kunnen wennen.

Mike Tomale

Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van het boek ‘Bevingen’ (2015).
Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen en was hoofdredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017.
Is Lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
15 − 4 =